Voorgekookt

We eten veel sushi deze tijden, deze zondag alweer.

Worteltjes geblancheerd in japanse sojasaus, indonesische zoete sojasaus en wat water. De donker oranje vulling is kampyo. Dan is de vulling niet zo gek rond.

En we blijven op de japanse toer: miso is gefermenteerde sojaboon of rijst, waar je een erg lekkere pittige soep mee kan maken. Hier met feestelijke komkommerplakjes en lenteui.

De komkommer was nu helemaal fris, iets te eigenlijk. Deed wat af aan de hartigheid van de soep. Volgende keer even kort in de soep blancheren denk ik.

En nog een sushi: dit is nigiri, handgevormde sushi. Ikzelf eet geen vis, maar mijn teerbeminder nu af en toe even.
Dit was ingemaakte haring van de ikea. Als een naar vis smakende augurk, begreep ik.

Deze zondag beter gelukte sushi. Rijst was ok, nog iets te plakkerig, maar vrij luchtig. Een “blok” omelet erbij gemaakt, en we hadden nog wat kampyo: (ingemaakte pompoen) en paprika.

Doe eens gek: stoof je peertjes in WITTE wijn in plaats van rode. Vrijwel zelfde smaak, gek genoeg, maar iets frisser, vind ik. Verder gewoon lepel honing, wat koekruiden, of alleen kaneel.

Het was weer hoge tijd voor tamales. Van konijnenmakker Heiko had ik een blik chipotle gekregen. Chipotles zijn zeer scherpe maar ook erg smaakvolle gerookte chilis.

Ik maakte dus een deegje van maismeel, bouillon en margarine, en een vulling van de chipotle, paprika, ui, wat cacao, tomatenpuree en geraspte wortel(!).

Dan een handje deeg, plat op een stuk bananenblad (te koop bij de betere toko), een lepel vulling, dan oprollen, 45 minuten stomen, en smullen!

En dan moet er natuurlijk ook sushi van worden gemaakt. Dit is gerolde sushi, gevuld met daikon: ingemaakte rettich.

Ik moet weer eens wat vaker oefenen: de rijst was te kleverig (waarschijnlijk te veel water, en de rijst niet genoeg gewassen en niet laten rusten), en je ziet wel dat stukjes wat ongelijk zijn.

Mochi is rijstgelei: gemaakt door rijst te stampen tot een kleverige masse. Het is een belangrijk ingredient voor allerlei snoep, in mooie vormen. Dit is Taiwanese mochi, met groene thee-smaak. Ze zijn gevuld met bonenpuree.

Klinkt allemaal misschien wat al te exotisch? Toch eens proberen, want het is wat zwaar maar wel erg lekker! En het ziet er fantastisch uit.

Een groot deel van de pret van aziatisch koken is dat de grondstoffen er ook ECHT anders uitzien. Neem deze nori (zeewierblaadjes), die ik heb gebruikt om sushi te maken: een mooie minimalistische opdruk, fraaie letters.

Dit was ook een beter deal dan de gemiddelde nori-sets: dat zijn er vaak maar 10, vaak dun. Dit waren er 50, aardig dik, en in een ziplock-verpakking.

Sushi gemaakt met komkommer, en met ingemaakte daikon (rettich).

Mexicaans, met in boullion gekookte rijst, guacamole (2 avocado’s, 1 tomaat, peper en zout), bonenpuree en seitan met ui, paprika, champignons, ui en chipotle-pepers. Yummie!

En dat dan allemaal nog in een tortilla zien te vouwen!